Hallo beste mensen,
Hier weer even een berichtje van ons.
Als eerste kunnen we zeggen dat het goed gaat !
Vanmorgen werden we om 6.00 uur wakker, door wat gerommel op onze kamer, geschrokken kwam ik onder de dekens vandaan, en wat ik zag was een klein jongetje wat bij onze koelkast stond, in een poging om deze open te krijgen.
Ik ging uit bed en ging naar hem toe, en ik dacht:wat ruik ik toch ?
Toen ik eens wat beter keek, zag ik vieze handjes en een heel grote bruine vlek op het dekbedovertrek, met andere woorden we hadden vanmorgen een poepchineesje !
Omdat het mannetje kleiner is dan we dachten, zakken de luiers die we hadden meegenomen van zijn kontje af.
Dus om 6.15 is onze dag begonnen en hebben we eerst onze kleine man in bad gedaan, wat hij overigens heerlijk vondt.
Verder zijn we vandaag naar het kindertehuis geweest, we hebben daar een rondleiding gehad, en mochten foto's maken.
Dinand en ik zijn om de beurt samen met Arjen naar binnen geweest, zodat een van ons met Matthias en Jedidja buiten konden blijven, omdat het ons niet verstandig leek om Matthias nu alweer te confronteren met alles wat voor hem zo bekent en vertrouwd was.
We hebben nog weer met zijn nanny gesproken, en hebben ook zijn bedje gezien.
Het is heel bijzonder hier te zijn, in de wetenschap dat hij hier de eerste drie jaren heeft doorgebracht.
Daarna zijn we met onze gids naar het terra cotta leger geweest, dit is even buiten Xi'an.
Dit was ook heel indrukwekkend om te zien, het zijn ongeveer 8000 beelden van soldaten, die gamaakt zijn ongeveer 200 voor Chr., en dit is pas in 1975 ontdekt door een boer die op zijn land aan het werk was.
Leuk en interssant om zo ook wat van de chinese cultuur te zien.
Matthias heeft zich ook vandaag heel goed gehouden, was aan het eind van de dag wel ontzettend moe, en Jedidja trouwens ook.
Matthias heeft voor hij ging slapen weer een flinke huilbui gehad, van zo'n tien minuten, maar liet zich goed troosten, we nemen hem dan een van beiden op schoot en houden hem dicht tegen ons aan, wat hij ook heel fijn vindt, want je voelt hem dan ontspannen.
Uiteindelijk huilt hij dan niet meer, maar blijft hij met zijn ogen dicht tegen je aan zitten.
Al met al lijkt er sprake te zijn van een eerste begin van hechting.
Zo, volgens mij ben ik weer behoorlijk uitgebreidt geweest, en hebben jullie een idee van wat wij hier zoal doen en meemaken.
Morgen houden we het een dagje rustig, we gaan waarschijnlijk alleen een poosje de stad in, wat ook al een hele belevenis is.
O, ja Jedidja is hier een bezienswaardigheid, mensen aaien over haar hoofd, voelen aan haar en zetten haar op de foto, ook wel vreemd om mee te maken !!
Westerlingen zijn hier nog een uitzondering, en dat kun je merken ook, je wordt enorm aangestaard op straat, maar overigens allervriendelijkst bejegend.
Nou morgen hoop ik weer wat te melden, ik ga nu maar eens slapen.
Liefs van Dinand, Anita, Jedidja en Matthias
woensdag 6 mei 2009
dinsdag 5 mei 2009
procedure
Dag allemaal,
Hier weer even een verslag van onze afgelopen dag.
Vanacht hebben we prima geslapen, Matthias heeft de hele nacht doorgeslapen, en omdat we vanmorgen om 6.oo uur de wekker moesten laten aflopen werd hij ook wakker.
Vanmorgen werden we om 8.00 uur door onze gids opgehaald om naar het civil buro te gaan ivm de afhandeling van de procedure.
Het civil buro is zoiets als bij ons het gemeentehuis, hier moesten we weer mega veel handtekeningen zetten, en ook werden er vragen gesteld als, waarom willen jullie uit China adopteren? en kunnen jullie financieel gezien een tweede kind aan?
Ook moesten we nogmaals beloven Matthias niet te verlaten, hem niet te mishandelen, en hem goede medische verzorging en scholing te geven.
Dit was best een hele klus in het engels, maar gelukkig hadden we een en ander al op papier staan, en ook Arjen heeft ondersteuning geboden.
Daarna werd het officiele gedeelte afgesloten met een vingerafdruk in inkt van ons, en een voetafdruk van Matthias.
Hierna moesten we wederom handtekeningen zetten, voor de notaris, ook hier weer de belofte om hem niet te verlaten, of hem ergens anders onder te brengen.
De notaris kwam overigens zelf naar het civil buro.
Hierna nog naar het politiebureau, om het paspoort te regelen, dit was ongeveer 20 minuten rijden door de stad, hetgeen opzich ook al een hele belevenis is.
Matthias heeft zich verder vandaag prima gehouden, loopt lekker te babbelen, zegt af en toe mama en papa,en ook zoiets dat lijkt op Jedidja.
Voor Jedidja is het nog wel een hele omschakeling, ze vraagt best veel aandacht, maar dat is natuurlijk ook heel goed te begrijpen.
Ze is er erg mee bezig dat ze alles hetzelfde wil als Matthias, ze wil bv ook graag in de buggy zitten, ze wil uit dezelfde beker drinken enz.
Hopelijk zal dit vanzelf minder worden, vanmiddag heeft ze ook een poos bij Arjen op zijn kamer zitten verven, en dat doet haar zichtbaar goed.
Matthias heeft vanavond na het eten weer een flinke huilbui gehad, hij gaat dan bij de deur staan huilen, en verzet zich in eerste instantie als je hem oppakt,maar geeft het dan toch redelijk snel op als je hem op schoot neemt en heel dicht tegen je aanneemt en vasthoudt.
Je ziet hem dan in het dilemma van het hier fijn vinden, maar ook het missen van zijn oude en vertrouwde omgeving.
Zelf denk ik dat het heel goed is als hij af en toe zijn emoties uit, en als dit een of twee keer per dag gebeurd lijkt mij dit niet bijzonder.
Morgen hopen we nog een bezoek te brengen aan het kindertehuis, hier gaan we een van beide heen zonder Matthias en Jedidja.
Arjen en onze gids zullen dan ook meegaan, en waarschijnlijk mogen we daar ook wat filmen.
Eten en drinken doet Matthias erg goed, je kan merken dat hij gefixeerd is op eten en drinken.
Zijn bakje met rijst word tot de laatste kruimel opgegeten, hij peutert met zijn vingers de laatste kruimels er uit, en als wij het dan nog niet op hebben zie je hem naar ons bord kijken of hij zeggen wil: Heb je niet nog wat voor mij ?
Nou, inmiddels is het kwart over tien, en ik denk erover om naar bed te gaan, morgen moeten we om 9.00 uur weer paraat zijn.
Groeten van ons
Hier weer even een verslag van onze afgelopen dag.
Vanacht hebben we prima geslapen, Matthias heeft de hele nacht doorgeslapen, en omdat we vanmorgen om 6.oo uur de wekker moesten laten aflopen werd hij ook wakker.
Vanmorgen werden we om 8.00 uur door onze gids opgehaald om naar het civil buro te gaan ivm de afhandeling van de procedure.
Het civil buro is zoiets als bij ons het gemeentehuis, hier moesten we weer mega veel handtekeningen zetten, en ook werden er vragen gesteld als, waarom willen jullie uit China adopteren? en kunnen jullie financieel gezien een tweede kind aan?
Ook moesten we nogmaals beloven Matthias niet te verlaten, hem niet te mishandelen, en hem goede medische verzorging en scholing te geven.
Dit was best een hele klus in het engels, maar gelukkig hadden we een en ander al op papier staan, en ook Arjen heeft ondersteuning geboden.
Daarna werd het officiele gedeelte afgesloten met een vingerafdruk in inkt van ons, en een voetafdruk van Matthias.
Hierna moesten we wederom handtekeningen zetten, voor de notaris, ook hier weer de belofte om hem niet te verlaten, of hem ergens anders onder te brengen.
De notaris kwam overigens zelf naar het civil buro.
Hierna nog naar het politiebureau, om het paspoort te regelen, dit was ongeveer 20 minuten rijden door de stad, hetgeen opzich ook al een hele belevenis is.
Matthias heeft zich verder vandaag prima gehouden, loopt lekker te babbelen, zegt af en toe mama en papa,en ook zoiets dat lijkt op Jedidja.
Voor Jedidja is het nog wel een hele omschakeling, ze vraagt best veel aandacht, maar dat is natuurlijk ook heel goed te begrijpen.
Ze is er erg mee bezig dat ze alles hetzelfde wil als Matthias, ze wil bv ook graag in de buggy zitten, ze wil uit dezelfde beker drinken enz.
Hopelijk zal dit vanzelf minder worden, vanmiddag heeft ze ook een poos bij Arjen op zijn kamer zitten verven, en dat doet haar zichtbaar goed.
Matthias heeft vanavond na het eten weer een flinke huilbui gehad, hij gaat dan bij de deur staan huilen, en verzet zich in eerste instantie als je hem oppakt,maar geeft het dan toch redelijk snel op als je hem op schoot neemt en heel dicht tegen je aanneemt en vasthoudt.
Je ziet hem dan in het dilemma van het hier fijn vinden, maar ook het missen van zijn oude en vertrouwde omgeving.
Zelf denk ik dat het heel goed is als hij af en toe zijn emoties uit, en als dit een of twee keer per dag gebeurd lijkt mij dit niet bijzonder.
Morgen hopen we nog een bezoek te brengen aan het kindertehuis, hier gaan we een van beide heen zonder Matthias en Jedidja.
Arjen en onze gids zullen dan ook meegaan, en waarschijnlijk mogen we daar ook wat filmen.
Eten en drinken doet Matthias erg goed, je kan merken dat hij gefixeerd is op eten en drinken.
Zijn bakje met rijst word tot de laatste kruimel opgegeten, hij peutert met zijn vingers de laatste kruimels er uit, en als wij het dan nog niet op hebben zie je hem naar ons bord kijken of hij zeggen wil: Heb je niet nog wat voor mij ?
Nou, inmiddels is het kwart over tien, en ik denk erover om naar bed te gaan, morgen moeten we om 9.00 uur weer paraat zijn.
Groeten van ons
maandag 4 mei 2009
Matthias ontvangen
Hallo allemaal,
Helaas is het niet gelukt om onderstaande tekst gisteren op de weblog te plaatsen, daarom doen we dat vandaag.
Hier even een indruk van onze belevenissen van de afgelopen dagen.
We hebben een rustige vlucht gehad naar Beijing, weinig turbulentie, en ook geen reiszieke Jedidja.
Zaterdag dus in Beijing aangekomen en daar werden we verwelkomd door de gids, die ons naar het hotel bracht.
Hier lekker gegeten en wat bijkomen van de intensieve reis.
We waren erg moe toen we in Beijing aankwamen, zijn daarom vroeg gaan slapen gisteravond, maar de jetlag speelde ons al snel parten, want om 01.00 werden we allemaal wakker en konden we niet meer slapen.
Na ongeveer 2.30 uur zijn we toch weer in slaap gevallen, en toen ging om 6.00 uur de wekker weer.
Om 8 uur moesten we weer klaar staan om naar het vliegveld te gaan, en daartussenin moesten we alles weer inpakken, en nog ontbijten.
Het is ongelofelijk wat een indrukken we opdoen in een wereldstad als dit, zover het oog reikt, grote gebouwen, torenhoge flats en vooral veel, druk en chaotisch verkeer.
We zijn vandaag doorgevlogen naar Xi'an, door de gids weer op het vliegveld gebracht, zij heeft even geholpen met inchecken, en we hopen haar dus zaterdag weer te zien als we in Beijing terugkomen.
Ook naar Xi’an een rustige vlucht gehad, voor ons is ook het vliegen een heel nieuwe ervaring, wel spannend, maar ook heel leuk.
Toen we hier aankwamen werden we opgewacht door Ann, onze begeleidster/gids hier.
Zij zal ons gedurende de procedure met raad en daad terzijde staan.
Toen we in de auto zaten op weg naar het vliegveld had zij een minder prettige mededeling voor ons, want het bleek dat we Matthias niet de zelfde dag zouden krijgen, maar een dag later.
Dit had te maken met het feit dat het vrijdag de dag van de arbeid was, en veel Chinezen daarom een lang weekend vrij hebben, en dus ook zondag.
Het was wel even slikken dit te horen, want we hadden er natuurlijk helemaal op gerekend, maar voor mij (Anita) had het ook een positieve kant, want ik had uitgerekend vandaag heftige hoofdpijn.
Dit zal wel weer met de spannende dingen te maken hebben denk ik, maar goed, het is op dat moment wel heel vervelend.
Dus toen we op onze kamer kwamen, heb ik eerst van 15.00 tot 18.00 uur geslapen, daarna was ik er weer helemaal en hebben we lekker gegeten in het hotel.
Inmiddels de laatste dingen klaargemaakt voor morgen, want morgen om 11.00 uur zal DV de overdracht plaatsvinden.
We hoeven voor de overdracht niet ver te gaan, het zal zijn in het gebouw hier tegenover het hotel.
Met Jedidja gaat het gelukkig ook goed, af en toe wat aan de piep, maar dat zal wel met al het ongewone te maken hebben.
Zo, nu zijn jullie weer een beetje op de hoogte, ik hoop morgen verslag te kunnen uitbrengen over het eerste contact met Matthias.
Vandaag was het dan eindelijk zover,we hebben Matthias gekregen !!!
Looft de Heere want Hij is goed !
En wat een lief jongetje,het is een schatje om te zien en we zijn tot over onze oren verliefd ! Het is met de overdracht heel goed gegaan vandaag.
Eerst was Matthias heel verlegen en bang, bleef steeds bij Dinand staan met de knuffel die wij hem hadden gegeven, maar wilde ons niet aankijken of bij ons op schoot zitten.
Later liet hij het toe dat Dinand hem oppakte en zo konden we weer teruggaan naar ons hotel.
Maar eerst moesten we nog een foto gaan maken ivm de procedure morgen.
Toen we weer op onze hotelkamer waren heeft hij een hele poos op ons bed zitten spelen met Jedidja, daarna heeft hij een fruithap gegeten.
Om 17.00 uur hebben we hem in bad gedaan, toen kwamen de eerste tranen, want dit was denk ik wel een heel indrukkwekkende ervaring voor hem.
Maar ook dat duurde maar even, we zijn daarna beneden gaan eten, en hier heeft hij lekker wat rijst op met wat ijs na en dat vond hij heerlijk.
Daarna was hij helemaal op en hebben we hem in bed gelegd, dit lokte ook een huilbui uit.
Hij is ongeveer een kwatier erg verdrietig geweest, maar is toen in Dinand zijn armen in slaap gevallen.
Er zullen nog vast meer moeilijke momenten komen, maar met dit eerste begin zijn we heel erg blij en dankbaar.
Morgen zullen we hopelijk weer nieuwe ervaringen melden, want dan staat de officiele afhandeling van de adoptie op het programma.
We moeten dan naar de rechtbank en de notaris.
Helaas is het niet gelukt om onderstaande tekst gisteren op de weblog te plaatsen, daarom doen we dat vandaag.
Hier even een indruk van onze belevenissen van de afgelopen dagen.
We hebben een rustige vlucht gehad naar Beijing, weinig turbulentie, en ook geen reiszieke Jedidja.
Zaterdag dus in Beijing aangekomen en daar werden we verwelkomd door de gids, die ons naar het hotel bracht.
Hier lekker gegeten en wat bijkomen van de intensieve reis.
We waren erg moe toen we in Beijing aankwamen, zijn daarom vroeg gaan slapen gisteravond, maar de jetlag speelde ons al snel parten, want om 01.00 werden we allemaal wakker en konden we niet meer slapen.
Na ongeveer 2.30 uur zijn we toch weer in slaap gevallen, en toen ging om 6.00 uur de wekker weer.
Om 8 uur moesten we weer klaar staan om naar het vliegveld te gaan, en daartussenin moesten we alles weer inpakken, en nog ontbijten.
Het is ongelofelijk wat een indrukken we opdoen in een wereldstad als dit, zover het oog reikt, grote gebouwen, torenhoge flats en vooral veel, druk en chaotisch verkeer.
We zijn vandaag doorgevlogen naar Xi'an, door de gids weer op het vliegveld gebracht, zij heeft even geholpen met inchecken, en we hopen haar dus zaterdag weer te zien als we in Beijing terugkomen.
Ook naar Xi’an een rustige vlucht gehad, voor ons is ook het vliegen een heel nieuwe ervaring, wel spannend, maar ook heel leuk.
Toen we hier aankwamen werden we opgewacht door Ann, onze begeleidster/gids hier.
Zij zal ons gedurende de procedure met raad en daad terzijde staan.
Toen we in de auto zaten op weg naar het vliegveld had zij een minder prettige mededeling voor ons, want het bleek dat we Matthias niet de zelfde dag zouden krijgen, maar een dag later.
Dit had te maken met het feit dat het vrijdag de dag van de arbeid was, en veel Chinezen daarom een lang weekend vrij hebben, en dus ook zondag.
Het was wel even slikken dit te horen, want we hadden er natuurlijk helemaal op gerekend, maar voor mij (Anita) had het ook een positieve kant, want ik had uitgerekend vandaag heftige hoofdpijn.
Dit zal wel weer met de spannende dingen te maken hebben denk ik, maar goed, het is op dat moment wel heel vervelend.
Dus toen we op onze kamer kwamen, heb ik eerst van 15.00 tot 18.00 uur geslapen, daarna was ik er weer helemaal en hebben we lekker gegeten in het hotel.
Inmiddels de laatste dingen klaargemaakt voor morgen, want morgen om 11.00 uur zal DV de overdracht plaatsvinden.
We hoeven voor de overdracht niet ver te gaan, het zal zijn in het gebouw hier tegenover het hotel.
Met Jedidja gaat het gelukkig ook goed, af en toe wat aan de piep, maar dat zal wel met al het ongewone te maken hebben.
Zo, nu zijn jullie weer een beetje op de hoogte, ik hoop morgen verslag te kunnen uitbrengen over het eerste contact met Matthias.
Vandaag was het dan eindelijk zover,we hebben Matthias gekregen !!!
Looft de Heere want Hij is goed !
En wat een lief jongetje,het is een schatje om te zien en we zijn tot over onze oren verliefd ! Het is met de overdracht heel goed gegaan vandaag.
Eerst was Matthias heel verlegen en bang, bleef steeds bij Dinand staan met de knuffel die wij hem hadden gegeven, maar wilde ons niet aankijken of bij ons op schoot zitten.
Later liet hij het toe dat Dinand hem oppakte en zo konden we weer teruggaan naar ons hotel.
Maar eerst moesten we nog een foto gaan maken ivm de procedure morgen.
Toen we weer op onze hotelkamer waren heeft hij een hele poos op ons bed zitten spelen met Jedidja, daarna heeft hij een fruithap gegeten.
Om 17.00 uur hebben we hem in bad gedaan, toen kwamen de eerste tranen, want dit was denk ik wel een heel indrukkwekkende ervaring voor hem.
Maar ook dat duurde maar even, we zijn daarna beneden gaan eten, en hier heeft hij lekker wat rijst op met wat ijs na en dat vond hij heerlijk.
Daarna was hij helemaal op en hebben we hem in bed gelegd, dit lokte ook een huilbui uit.
Hij is ongeveer een kwatier erg verdrietig geweest, maar is toen in Dinand zijn armen in slaap gevallen.
Er zullen nog vast meer moeilijke momenten komen, maar met dit eerste begin zijn we heel erg blij en dankbaar.
Morgen zullen we hopelijk weer nieuwe ervaringen melden, want dan staat de officiele afhandeling van de adoptie op het programma.
We moeten dan naar de rechtbank en de notaris.
Abonneren op:
Posts (Atom)