donderdag 31 januari 2013
zaterdag 30 april 2011
dinsdag 4 mei 2010
Foto 19
Koninginnedag 2010
Vandaag precies een jaar geleden mochten we Matthias voor het eerst in onze armen sluiten, en vandaag lijkt het of het nooit anders geweest is.
Vanmorgen hebben we eerst de verjaardag van Arjen gevierd, en aan het eind van de middag zijn we wezen pannekoeken eten !
We hebben er dus een echt feestelijke dag van gemaakt zo.
Met Matthias gaat het goed, hij gaat twee keer in de week naar de peuterspeelzaal en hoopt in augustus in te stromen in groep één van "De Wegwijzer".
Hij is nog altijd super ondeugend, altijd vrolijk en in voor een grap.
Hij is nog altijd super ondeugend, altijd vrolijk en in voor een grap.
Kortom een boefje wat graag buiten is en zich niet snel verveeld.
We gaan binnenkort starten met logopedie om zijn verstaanbaarheid nog wat te verbeteren voor hij naar school gaat.
Ook Jedidja vind het erg leuk om grote zus te zijn, en zegt regelmatig dat Matthias zo lief is.
Over het algemeen spelen ze goed samen, maar af en toe ontaard het spel in een ruzie, maar ook dat zal er wel bij horen denken we dan maar.
Hartelijke groeten vanuit een mooi groen Lunteren,
Van Dinand en Anita
maandag 21 september 2009
maandag 14 september 2009
Een update
Voor de Liefhebber,
Zo af en toe horen we nog wel eens "hoe zit het met jullie blog, ik kijk nog wel eens maar jullie schrijven niet meer". Dus daarom bij deze nog een keer een update over hoe het met ons, en in het bijzonder met Matthias gaat.
Doordat het leven zijn gewone gang weer gaat (en ik natuurlijk erg druk ben als moeder van zo'n groot gezin!) is er de afgelopen tijd niet eerder van gekomen om hier wat te laten horen. We kunnen zeggen dat het erg goed gaat met ons. Het heeft natuurlijk even geduurd voor we allemaal onze draai weer gevonden hebben, maar nu loopt het heel lekker.
We hebben genoten van het verlof dat Dinand had na onze thuiskomst uit China, en natuurlijk ook van de zomervakantie. We zijn niet op vakantie geweest, maar hebben het rustig aan gedaan met af en toe eens een dagje weg. Verder hebben we het thuis ook heel goed gehad.
Matthias doet het nog steeds bijzonder goed. We genieten enorm van zijn spontaniteit en zijn aanhankelijkheid.
We zijn in juni voor de adoptiescreening in het Anthonius ziekenhuis in Utrecht geweest. Daar was hij 90 cm lang. Vorige week ben ik met hem naar het consultatiebureau geweest en nu is hij 95 cm lang, hij is dus 5 cm in 4 maanden gegroeid! Bij de adoptiescreening bleek dat hij een HB van 5,2 had en dat is veel te laag. Waarschijnlijk is dat gekomen door eenzijding voeding in China. Hij heeft daarom 6 weken ferrofummerraat moeten slikken. Nu is het HB weer naar 6,9 gegaan en dat is goed.Verder zijn er uit de screening geen bijzonderheden gekomen. Hij heeft ook een buikecho gehad en er zijn longfoto's gemaakt, ook is er is een algemeen bloedbeeld geprikt.
In juli zijn we voor het eerst naar het schisisteam in het UMC St Radboud te Nijmegen geweest. Hier waren ze tevreden over wat ze zagen. Zoals het er nu uitziet hoeft hij pas op 10-12 jarige leeftijd opnieuw geopereerd te worden, omdat ze liever wachten tot zijn kaak zoveel mogelijk is uitgegroeid alvorens het harde gehemelte te sluiten. De kaakchirurg die Matthias mondje bekeek was erg tevreden over hoe hij in China was geopereerd. Als Matthias het later zelf wil dan kan er met plastische chirurgie nog een correctie van zijn bovenlip plaatsvinden. Voor ons is het niet belangrijk, wij vinden dat hij een prachtig bekkie heeft, maar als hij het later zelf wil is dat natuurlijk prima. Aan het eind van dit jaar moeten we nog een keer naar het schissisteam om zijn spraak te laten beoordelen. We vermoeden wel dat hij logopedie nodig heeft. Voor ons is hij goed te verstaan, maar voor anderen wat minder. Hij kletst overigens de hele dag door. Als ik het een keer niet goed versta en ik zeg dan tegen hem "wat zeg je nou?", dan begint hij gewoon harder te praten, waarschijnlijk denkt hij dat ik doof ben.
Hij kan zich inmiddels beter concentreren, is minder snel afgeleid dan in het begin, en kan nu rustig een half uur alleen met zijn treinbaan of lego spelen.
Eten en slapen gaat goed. Hij heeft de eerste vier weken na thuiskomst bij ons op de kamer in een campingbedje geslapen, maar slaapt nu in zijn eigen bed op zijn eigen kamer. Hij slaapt goed door, droomt bijna nooit en heeft zeker geen nachtmerries, zoals je wel eens hoort na een adoptie.
De communicatie met Jedidja gaat over het algemeen ook goed, de normale broer/zus confrontatie's daargelaten. Af en toe staan ze onder het produceren van veel geluid aan het zelfde ding te trekken en beschuldigen ze elkaar van afpakken. Ze hebben in de vakantie veel samen gespeelt. Soms zie je dan dat het verschil in leeftijd het samen spelen moeilijk maakt, omdat Matthias natuurlijk niet altijd alles begrijpt wat Jedidja wil of zegt. Hier moeten we dan een van beiden bemiddelend in optreden. Lastig is dan dat je natuurlijk net niet gezien hebt wie de schuldige is, maar dat zullen velen van jullie wel herkennen. Jedidja is heel blij met haar broertje, maar zo heel af en toe zegt ze tegen ons dat ze ook nog graag een keer een zusje uit China wil halen...! Al met al zijn we ontzettend blij met ons tweetal. We zij heel dankbaar dat we Matthias hebben gekregen. We konden aan het begin van dit jaar niet denken dat dit jaar zo'n bijzondere wending zou krijgen. We hoopten natuurlijk wel op een voorstel dit jaar, maar dat we al in januari gebeld werden en in mei mochten reizen is natuurlijk wel heel snel allemaal. En het gekke is dat hij nu gewoon niet meer weg te denken is. Het is al zo normaal geworden, dat je bijna niet meer weet hoe het was zonder Matthias.
Het geeft ons een bijzonder bevredigend, voldaan en dankbaar gevoel, als we zien hoe heerlijk ongecompliseerd hij het leven neemt zoals het tot hem komt. Zijn vrolijkheid, ondeugendheid, grapjes en aanhaligheid, maken dat we ontzettend veel van hem houden.Er zullen vast nog wel momenten in zijn leven komen dat zij adoptie verleden voor hem meer zal spelen, en dit zal ook zeker de nodige pijn met zich meebrengen, maar vooralsnog genieten we met hem van het hier en nu.
Het is heel mooi om te zien dat hij zich hier gelukkig lijkt te voelen. We hebben er dan ook goede hoop op dat het hechtingsproces goed op gang is gekomen, en dat zijn zelfvertrouwen en het vertrouwen in ons steeds meer toeneemt. Kortom, we zijn heel gelukkig met ons mannetje en zullen alles doen wat in ons vermogen ligt om hem te laten opgroeien tot een stabiel en gelukkig mens.
maandag 18 mei 2009
Weer thuis !!!
Lieve allemaal,
We hadden jullie nog een laatste groet uit Beijing willen sturen maar dat is niet gelukt omdat onze blog er vrijdagavond ineens uit lag.
Dus daarom een hartelijke groet van ons uit Lunteren !!
Wat is het heerlijk om weer thuis te zijn !
We hebben zaterdag een goede reis gehad, wel veel turbulentie aan het begin, maar gelukkig veilig geland op Schiphol zaterdagavond.
Met de kinderen is het ook goed gegaan tijdens de reis, Matthias heeft nog een uur of drie geslapen, en Jedidja ongeveer een uur.
Jedidja heeft zich vermaakt met kleuren en heeft een hele tijd met Arjen gek zitten doen.
Het duurde voor haar best lang om 10 uur te moeten zitten, maar ze heeft het goed vol gehouden, en is niet reisziek geweest.
Toen we er dan eindelijk waren wachtte ons een geweldig ontvangst op Schiphol !!
Het was enorm gaaf zovelen van jullie daar te ontmoeten, we zijn er stil van.
De thuiskomst was echt een feest op zich.
Eerst al die mensen die ons opwachtten, zelfs met spandoek en al !!
Alsof we goud hadden gewonnen op de olympische pelen !
Daarna het versierde huis, de welkomsvlag op de garagedeur, en alle vlaggen in de tuin en binnen.
Een taart in de koelkast met een foto van ons erop, een grote pan boerenkool in de koelkast, genoeg voor twee dagen.
Lekkere broodjes, en andere levensmiddelen in de koelkast voor de volgende dag, een enorme hoeveelheid kaarten en vijf bossen bloemen.
De kinderkamers versierd met naamvlaggen, creatief vervaardigd door onze brocante boerin.
En een heleboel kadootjes voor Jedidja en Matthias.
Het is om stil van te worden, wat een meeleven, wat is het heerlijk om zo thuis te komen, dit vergeet je echt nooit meer.
Thuis hebben we eerst even koffie gedronken met de opa's en oma's, daarna allemaal in bad of gedouched, en toen lekker naar bed.
En dan om vier uur natuurlijk wakker worden vanwege het tijdsverschil.
Dus om zes uur waren we allemaal klaar wakker, en zij we er maar uit gegaan, en hebben op ons gemak van het lekkkere ontbijdtje genoten.
Daarna ben ik (Anita) naar de kerk geweest, ook hier weer veel meeleven en mensen die je met liefde en zorg omringen.
Wat hebben we ook in onze kerkelijk gemeente veel om dankbaar voor te zijn, het is bijzonder om zoveel genegenheid van broeders en zusters in de gemeente te ontvangen.
Maar bovenal wat is onze hemelse Vader ons in alles nabij geweest, Hij heeft ons in deze weg geleidt en ondersteund, en heeft onze weg voorspoedig gemaakt.
Geprezen zij de Heer' die eeuwig leeft.
Die vol ontferming zondaars troost en alle schuld vergeeft,
Die heel het aards gebeuren vast in handen heeft !
Hem zei de glorie, want Hij die overwon,
Zal nooit verlaten wat Zijn hand begon.
Halleluja, geprezen zei het Lam,
Dat de schuld der wereld op Zich nam !
Met Matthias gaat het goed, begin langzaam te wennen aan zijn nieuwe woon omgeving, hij is vrolijk, loopt lekker in huis te spelen, en zijn extreme eetbehoefte begint te normaliseren.
Hij slaapt goed, heeft minder huilbuien voor het slapengaan, en begint al eenkennig te worden als er iemand binnen komt, dus dat lijkt een goed teken.
Het is echt een heerlijk ventje om om je heen te hebben, hij kletst voordurend, en lijkt er niet om te malen dat we hem niet verstaan, hij praat er geen woord minder om.
Hij is vanmorgen bij Dinand op schoot in slaap gevallen, en is ruimhartig in het uitdelen van knuffels en kusjes.
Jedidja is vanmorgen weer naar school geweest, en heeft vanmiddag nog even geslapen.
Morgen gaan we hem aangeven bij de burgelijke stand van de gemeente, en we moeten ook nog een aantal ander dingen regelen, zoals aangeven bij de zorgverzekering, enz.
Het is best pittig wat we nu allemaal nog doen moeten wat de procedurele afhandeling betreft. Dus daar zijn we nu nog mee bezig, en dan hebben we natuurlijk nog een enorme berg wasgoed die weggewerkt moet worden.
Het is nu wel heel fijn dat Dinand nog twee weken thuis is, ik denk dat deze weken wel om zullen vliegen voor ons gevoel.
Deze week hoop ik nog een stukje te schrijven over hoe het met ons gaat, maar de freqentie zal wel minder worden.
Ik zal Diand vragen morgen nog wat foto's te plaatsen.
Jullie allemaal bedankt voor jullie "luisterend oor" en alle reacties die we hebben gekregen !
Het is in een woord GEWELDIG !!!
Liefs van Dinand, Anita, Jedidja en Matthias.
We hadden jullie nog een laatste groet uit Beijing willen sturen maar dat is niet gelukt omdat onze blog er vrijdagavond ineens uit lag.
Dus daarom een hartelijke groet van ons uit Lunteren !!
Wat is het heerlijk om weer thuis te zijn !
We hebben zaterdag een goede reis gehad, wel veel turbulentie aan het begin, maar gelukkig veilig geland op Schiphol zaterdagavond.
Met de kinderen is het ook goed gegaan tijdens de reis, Matthias heeft nog een uur of drie geslapen, en Jedidja ongeveer een uur.
Jedidja heeft zich vermaakt met kleuren en heeft een hele tijd met Arjen gek zitten doen.
Het duurde voor haar best lang om 10 uur te moeten zitten, maar ze heeft het goed vol gehouden, en is niet reisziek geweest.
Toen we er dan eindelijk waren wachtte ons een geweldig ontvangst op Schiphol !!
Het was enorm gaaf zovelen van jullie daar te ontmoeten, we zijn er stil van.
De thuiskomst was echt een feest op zich.
Eerst al die mensen die ons opwachtten, zelfs met spandoek en al !!
Alsof we goud hadden gewonnen op de olympische pelen !
Daarna het versierde huis, de welkomsvlag op de garagedeur, en alle vlaggen in de tuin en binnen.
Een taart in de koelkast met een foto van ons erop, een grote pan boerenkool in de koelkast, genoeg voor twee dagen.
Lekkere broodjes, en andere levensmiddelen in de koelkast voor de volgende dag, een enorme hoeveelheid kaarten en vijf bossen bloemen.
De kinderkamers versierd met naamvlaggen, creatief vervaardigd door onze brocante boerin.
En een heleboel kadootjes voor Jedidja en Matthias.
Het is om stil van te worden, wat een meeleven, wat is het heerlijk om zo thuis te komen, dit vergeet je echt nooit meer.
Thuis hebben we eerst even koffie gedronken met de opa's en oma's, daarna allemaal in bad of gedouched, en toen lekker naar bed.
En dan om vier uur natuurlijk wakker worden vanwege het tijdsverschil.
Dus om zes uur waren we allemaal klaar wakker, en zij we er maar uit gegaan, en hebben op ons gemak van het lekkkere ontbijdtje genoten.
Daarna ben ik (Anita) naar de kerk geweest, ook hier weer veel meeleven en mensen die je met liefde en zorg omringen.
Wat hebben we ook in onze kerkelijk gemeente veel om dankbaar voor te zijn, het is bijzonder om zoveel genegenheid van broeders en zusters in de gemeente te ontvangen.
Maar bovenal wat is onze hemelse Vader ons in alles nabij geweest, Hij heeft ons in deze weg geleidt en ondersteund, en heeft onze weg voorspoedig gemaakt.
Geprezen zij de Heer' die eeuwig leeft.
Die vol ontferming zondaars troost en alle schuld vergeeft,
Die heel het aards gebeuren vast in handen heeft !
Hem zei de glorie, want Hij die overwon,
Zal nooit verlaten wat Zijn hand begon.
Halleluja, geprezen zei het Lam,
Dat de schuld der wereld op Zich nam !
Met Matthias gaat het goed, begin langzaam te wennen aan zijn nieuwe woon omgeving, hij is vrolijk, loopt lekker in huis te spelen, en zijn extreme eetbehoefte begint te normaliseren.
Hij slaapt goed, heeft minder huilbuien voor het slapengaan, en begint al eenkennig te worden als er iemand binnen komt, dus dat lijkt een goed teken.
Het is echt een heerlijk ventje om om je heen te hebben, hij kletst voordurend, en lijkt er niet om te malen dat we hem niet verstaan, hij praat er geen woord minder om.
Hij is vanmorgen bij Dinand op schoot in slaap gevallen, en is ruimhartig in het uitdelen van knuffels en kusjes.
Jedidja is vanmorgen weer naar school geweest, en heeft vanmiddag nog even geslapen.
Morgen gaan we hem aangeven bij de burgelijke stand van de gemeente, en we moeten ook nog een aantal ander dingen regelen, zoals aangeven bij de zorgverzekering, enz.
Het is best pittig wat we nu allemaal nog doen moeten wat de procedurele afhandeling betreft. Dus daar zijn we nu nog mee bezig, en dan hebben we natuurlijk nog een enorme berg wasgoed die weggewerkt moet worden.
Het is nu wel heel fijn dat Dinand nog twee weken thuis is, ik denk dat deze weken wel om zullen vliegen voor ons gevoel.
Deze week hoop ik nog een stukje te schrijven over hoe het met ons gaat, maar de freqentie zal wel minder worden.
Ik zal Diand vragen morgen nog wat foto's te plaatsen.
Jullie allemaal bedankt voor jullie "luisterend oor" en alle reacties die we hebben gekregen !
Het is in een woord GEWELDIG !!!
Liefs van Dinand, Anita, Jedidja en Matthias.
vrijdag 15 mei 2009
Terugreis
Beste mensen,
Dinand en Anita hebben laten weten dat het zowel gisteren als vandaag niet mogelijk was om een berichtje en foto's te plaatsen op hun weblog. Ze hebben geen idee waar dit aan ligt, mogelijk aan de chineze censuur...
Inmiddels zijn ze aan de terugreis begonnen. Nederlandse tijd: vandaag, zaterdag, om 8.20 uur vanuit Beiing opgestegen. We hopen hen vanavond op Schiphol te begroeten!
Ze willen zo snel mogelijk een nieuw berichtje op hun weblog plaatsen, zodra ze thuis zijn.
Hartelijke groeten,
Henny van Veldhuisen
Dinand en Anita hebben laten weten dat het zowel gisteren als vandaag niet mogelijk was om een berichtje en foto's te plaatsen op hun weblog. Ze hebben geen idee waar dit aan ligt, mogelijk aan de chineze censuur...
Inmiddels zijn ze aan de terugreis begonnen. Nederlandse tijd: vandaag, zaterdag, om 8.20 uur vanuit Beiing opgestegen. We hopen hen vanavond op Schiphol te begroeten!
Ze willen zo snel mogelijk een nieuw berichtje op hun weblog plaatsen, zodra ze thuis zijn.
Hartelijke groeten,
Henny van Veldhuisen
donderdag 14 mei 2009
de verboden stad
Beste mensen,
Hier weer even onze belevenissen van de afgelopen dag.
Vanacht heerlijk geslapen, de eerste werd pas om half zeven wakker, en dat is op dit moment al een hele luxe.
Vanmorgen zijn we dus naar de verboden stad geweest, een heel indrukwekkende verzameling van paleizen, grote hallen, binnentuinen en pleinen.
Het is echt een belevenis hier eens rond te lopen, alleen vind ik achteraf dat we ons nog meer in de geschiedenis hiervan hadden moeten verdiepen, omdat je dan nog meer begrijpt wat je ziet.
Maar ja, voordat we naar China gingen, waren we meer bezig met alle regeldingen en met de procedure zelf dan met de geschiedenis van dit immense land.
Wat ik er wel van heb begrepen is dat de verboden stad het domein van de keizers was, en dat deze stad dus verboden was voor het gewone volk.
Het is een geweldig groot complex van gebouwen omringd door dikke muren, met een enorme hoeveelheid aan oude kunstschatten uit ver vervlogen tijden.
Ook vandaag weer hadden we onze eigen toeristische attractie bij ons in de vorm van Jedidja, ze mocht weer vaak op de foto vergezeld van een of meer Chinezen.
We blijven ons verbazen over de mentaliteit van de Chinezen, vandaag hadden we een poosje een schreeuwende Matthias in de buggy, omdat hij zelf wilde lopen.
Maar dat vonden we toch lastig omdat er hij zo snel is en je hem zo kwijt bent in die mensenmassa, dus we hielden hem een poosje tegen zijn zin in de buggy en dan schreeuwt hij werkelijk als een mager speenvarken, en zo liepen we daar dus.
Maar dan zie je ineens dat mensen er naar wijzen, lachen of zich ermee bemoeien en in het Chinees hele verhalen tegen je afsteken.
Hier werd ik echt even niet goed van, je voelt je vreselijk afgaan en je hebt echt het gevoel dat zij denken dat je niet goed voor hem bent, en dat hij daarom moet huilen.
We hebben hem er na een tijdje toch maar uitgehaald, hoewel ik er naar Matthias toe geen goed gevoel bij had, maar ja, zo moet je wel eens kiezen tussen twee kwaden.
Toen we de verboden stad weer uitgingen op weg naar een taxi, kwam er een moeder bij ons met een baby op de arm en zij vroeg om geld, we hebben even in dubio gestaan, maar haar toch geld gegeven, en nog geen vijf seconden later stonden er nog drie moeders met baby's.
Mensen komen dan heel dicht bij je staan, raken je aan en kijken je heel indringend aan, en ik kan jullie wel vertellen je voelt je verschrikkelijk op zo'n moment.
Aan de ene kant weet je dat je er eigenlijk niet aan moet beginnen, maar aan de andere kant word er zo'n appél op je gevoel gedaan dat we het niet konden weerstaan en ook deze moeders wat hebben gegeven.
Het is heel moeilijk geconfronteerd te worden met zoveel armoede, het is schrijnend te ervaren hoe vreselijk hard het leven voor de meeste mensen hier op aarde is, wat onderscheidt ons dat wij in zoveel weelde mogen leven.
Op dit moment liggen Jedidja en Matthias allebei heerlijk te slapen, we hadden vanavond al vroeg gegeten in een restaurant hier tegenover, waar je echt lekker kunt eten, wat zullen we dat missen volgende week !
Ook hier wordt je heel erg vriendelijk en sympathiek bejegend, er staan gelijk mensen klaar om je te helpen, en ze zijn ook enorm zorgzaam voor de kinderen.
Als je zit te eten staat er bij je tafel in de buurt altijd iemand die te hulp kan schieten als dat nodig is.
Nou, ik brei er weer een eind aan, morgen nog een dagje hier en dan zaterdag weer terug naar ons vertrouwde stekkie in Lunteren.
Lieve groet van ons allen !
Hier weer even onze belevenissen van de afgelopen dag.
Vanacht heerlijk geslapen, de eerste werd pas om half zeven wakker, en dat is op dit moment al een hele luxe.
Vanmorgen zijn we dus naar de verboden stad geweest, een heel indrukwekkende verzameling van paleizen, grote hallen, binnentuinen en pleinen.
Het is echt een belevenis hier eens rond te lopen, alleen vind ik achteraf dat we ons nog meer in de geschiedenis hiervan hadden moeten verdiepen, omdat je dan nog meer begrijpt wat je ziet.
Maar ja, voordat we naar China gingen, waren we meer bezig met alle regeldingen en met de procedure zelf dan met de geschiedenis van dit immense land.
Wat ik er wel van heb begrepen is dat de verboden stad het domein van de keizers was, en dat deze stad dus verboden was voor het gewone volk.
Het is een geweldig groot complex van gebouwen omringd door dikke muren, met een enorme hoeveelheid aan oude kunstschatten uit ver vervlogen tijden.
Ook vandaag weer hadden we onze eigen toeristische attractie bij ons in de vorm van Jedidja, ze mocht weer vaak op de foto vergezeld van een of meer Chinezen.
We blijven ons verbazen over de mentaliteit van de Chinezen, vandaag hadden we een poosje een schreeuwende Matthias in de buggy, omdat hij zelf wilde lopen.
Maar dat vonden we toch lastig omdat er hij zo snel is en je hem zo kwijt bent in die mensenmassa, dus we hielden hem een poosje tegen zijn zin in de buggy en dan schreeuwt hij werkelijk als een mager speenvarken, en zo liepen we daar dus.
Maar dan zie je ineens dat mensen er naar wijzen, lachen of zich ermee bemoeien en in het Chinees hele verhalen tegen je afsteken.
Hier werd ik echt even niet goed van, je voelt je vreselijk afgaan en je hebt echt het gevoel dat zij denken dat je niet goed voor hem bent, en dat hij daarom moet huilen.
We hebben hem er na een tijdje toch maar uitgehaald, hoewel ik er naar Matthias toe geen goed gevoel bij had, maar ja, zo moet je wel eens kiezen tussen twee kwaden.
Toen we de verboden stad weer uitgingen op weg naar een taxi, kwam er een moeder bij ons met een baby op de arm en zij vroeg om geld, we hebben even in dubio gestaan, maar haar toch geld gegeven, en nog geen vijf seconden later stonden er nog drie moeders met baby's.
Mensen komen dan heel dicht bij je staan, raken je aan en kijken je heel indringend aan, en ik kan jullie wel vertellen je voelt je verschrikkelijk op zo'n moment.
Aan de ene kant weet je dat je er eigenlijk niet aan moet beginnen, maar aan de andere kant word er zo'n appél op je gevoel gedaan dat we het niet konden weerstaan en ook deze moeders wat hebben gegeven.
Het is heel moeilijk geconfronteerd te worden met zoveel armoede, het is schrijnend te ervaren hoe vreselijk hard het leven voor de meeste mensen hier op aarde is, wat onderscheidt ons dat wij in zoveel weelde mogen leven.
Op dit moment liggen Jedidja en Matthias allebei heerlijk te slapen, we hadden vanavond al vroeg gegeten in een restaurant hier tegenover, waar je echt lekker kunt eten, wat zullen we dat missen volgende week !
Ook hier wordt je heel erg vriendelijk en sympathiek bejegend, er staan gelijk mensen klaar om je te helpen, en ze zijn ook enorm zorgzaam voor de kinderen.
Als je zit te eten staat er bij je tafel in de buurt altijd iemand die te hulp kan schieten als dat nodig is.
Nou, ik brei er weer een eind aan, morgen nog een dagje hier en dan zaterdag weer terug naar ons vertrouwde stekkie in Lunteren.
Lieve groet van ons allen !
woensdag 13 mei 2009
De muur
Lieve allemaal,
Hier zij we dan weer !
Na de onrustige nacht gisteren, hebben we vanacht weer heerlijk geslapen.
Matthias ging gisteravond voor het eerst zolang we hem kennen, zonder huilen zijn bedje in, hij heeft toen nog even gekletst, maar viel al snel in slaap, en heeft de hele nacht doorgeslapen tot vanmorgen half zes.
Dat is wel erg vroeg, maar hij heeft nog een uur in zijn bed gespeeld, en daarna moesten we er toch uit want we moesten om negen uur klaar zijn voor vertrek naar de muur.
Het was erg interresant om dit te zien, je kan niet begrijpen hoe ze dit zoveel eeuwen geleden, zonder hulp van de moderne techniek voor elkaar hebben gekregen.
Dat dit veel mensenlevens moet hebben gekost is wel duidelijk.
De omgeving van de muur is ook prachtig, heel veel groen en bergachtig.
Matthias heeft het vandaag ook lekker gedaan, wilde graag weglopen en vindt het dan prachtig als je hem gaat vangen, we moesten hem echt steeds goed in de gaten houden, want hij ziet absoluut geen gevaar.
Dit is wel even wennen als je Jedidja gewent bent, die echt geen stap bij je vandaan gaat, en zeker niet toen ze drie was.
Toen we terug kwamen van de muur kregen we nog een uitgebreide lunch, in mijn beleving was het gewoon een dinner, rijst met van allerlei groente en vlees.
Het lijkt erop dat men hier drie keer warm eet, want ook als ontbijt eten ze hier warm.
Gelukkig dat ze hier voor ons wel broodjes hebben, maar Chinezen heb ik nog niet aan het brood gezien.
Morgen hopen we nog naar de verboden stad te gaan, moet ook erg mooi zijn zegt men.
Nou dit was het weer voor vandaag !
Nog even voor degenen die het niet lukt via onze blogspot te reageren:
Dit kan wel, maar dan moet je een hotmailadres hebben of aanmaken, maar reageren via de mail kan ook, want we lezen hier ook onze mail.
We genieten erg van alle reacties die we krijgen, het is heel fijn om zoveel meeleven te ontvangen.
Liefs van ons uit Beijing
Hier zij we dan weer !
Na de onrustige nacht gisteren, hebben we vanacht weer heerlijk geslapen.
Matthias ging gisteravond voor het eerst zolang we hem kennen, zonder huilen zijn bedje in, hij heeft toen nog even gekletst, maar viel al snel in slaap, en heeft de hele nacht doorgeslapen tot vanmorgen half zes.
Dat is wel erg vroeg, maar hij heeft nog een uur in zijn bed gespeeld, en daarna moesten we er toch uit want we moesten om negen uur klaar zijn voor vertrek naar de muur.
Het was erg interresant om dit te zien, je kan niet begrijpen hoe ze dit zoveel eeuwen geleden, zonder hulp van de moderne techniek voor elkaar hebben gekregen.
Dat dit veel mensenlevens moet hebben gekost is wel duidelijk.
De omgeving van de muur is ook prachtig, heel veel groen en bergachtig.
Matthias heeft het vandaag ook lekker gedaan, wilde graag weglopen en vindt het dan prachtig als je hem gaat vangen, we moesten hem echt steeds goed in de gaten houden, want hij ziet absoluut geen gevaar.
Dit is wel even wennen als je Jedidja gewent bent, die echt geen stap bij je vandaan gaat, en zeker niet toen ze drie was.
Toen we terug kwamen van de muur kregen we nog een uitgebreide lunch, in mijn beleving was het gewoon een dinner, rijst met van allerlei groente en vlees.
Het lijkt erop dat men hier drie keer warm eet, want ook als ontbijt eten ze hier warm.
Gelukkig dat ze hier voor ons wel broodjes hebben, maar Chinezen heb ik nog niet aan het brood gezien.
Morgen hopen we nog naar de verboden stad te gaan, moet ook erg mooi zijn zegt men.
Nou dit was het weer voor vandaag !
Nog even voor degenen die het niet lukt via onze blogspot te reageren:
Dit kan wel, maar dan moet je een hotmailadres hebben of aanmaken, maar reageren via de mail kan ook, want we lezen hier ook onze mail.
We genieten erg van alle reacties die we krijgen, het is heel fijn om zoveel meeleven te ontvangen.
Liefs van ons uit Beijing
dinsdag 12 mei 2009
maandag 11 mei 2009
dagje niets
Lieve allemaal,
We hebben goed nieuws over het paspoort van Matthias, het is gisteravond hier naar Beijing toegevlogen met een vrachtvlucht, en door onze gids hier van het vliegveld gehaald.
Vandaag is de gids met alle documenten van de Nederlandese adoptieouders die hier nu zitten naar de Nederlandese ambasade om het uitreisvisum voor de kinderen te regelen, zodat we zaterdag met kinderen het land uit mogen.
Zoals het er nu uitziet hopen we dus zaterdag om 18.30 uur op Schiphol aan te komen.
Met Matthias ging het vanacht wat minder, hij heeft heel veel gehuild !
Wat het nu precies was daar zijn we nog niet helemaal uit, het was denk ik voor een deel echt verdriet of angst, maar ook was hij echt zijn grenzen aan het verkennen.
Als hij erg overstuur was haalden we hem bij ons in bed, maar ook daar liet hij zich moeilijk troosten, en als hij weer stil was ging hij kletsen en van het bed af.
Daarna om 5.30 uur toch maar weer in zijn eigen bed gedaan, toen heeft hij nog even gehuild, maar daarna is hij in slaap gevallen.
We merken op dit moment dat we hem heel duidelijk moeten begrenzen, en soms ook even moeten negeren als hij huilt.
Vandaag is hij overigens weer prima in z'n doen, hij begint ook steeds beter te snappen wat we bedoelen, en reageerd beter op correctie.
Het lastige is als je iets niet wil hebben, je dat niet aan hem uit kan leggen.
Als we bv met de boodschappen binnenkomen, wil hij daar ook gelijk wat van op gaan eten, en is hij echt heel boos en verdrietig als alles de koelkast ingaat, maar dat kan je dus nog niet uitleggen.
Hij zegt vandaag ook voor het eerst dankjewel en okee.
Het is echt een heerlijk ventje, hij wil alleen graag dat er gebeurd wat hij voor ogen heeft, maar ja, wie wil dat nu niet.
Morgen hopen we met de hele groep naar de Chineese muur te gaan, ja en daarna komt het eind echt in zicht van ons verblijf hier.
Het is hier nu prachtig weer, erg helder, zodat we in de verte na alle torens die we hier zien de bergen kunnen zien !
Groeten van ons.
We hebben goed nieuws over het paspoort van Matthias, het is gisteravond hier naar Beijing toegevlogen met een vrachtvlucht, en door onze gids hier van het vliegveld gehaald.
Vandaag is de gids met alle documenten van de Nederlandese adoptieouders die hier nu zitten naar de Nederlandese ambasade om het uitreisvisum voor de kinderen te regelen, zodat we zaterdag met kinderen het land uit mogen.
Zoals het er nu uitziet hopen we dus zaterdag om 18.30 uur op Schiphol aan te komen.
Met Matthias ging het vanacht wat minder, hij heeft heel veel gehuild !
Wat het nu precies was daar zijn we nog niet helemaal uit, het was denk ik voor een deel echt verdriet of angst, maar ook was hij echt zijn grenzen aan het verkennen.
Als hij erg overstuur was haalden we hem bij ons in bed, maar ook daar liet hij zich moeilijk troosten, en als hij weer stil was ging hij kletsen en van het bed af.
Daarna om 5.30 uur toch maar weer in zijn eigen bed gedaan, toen heeft hij nog even gehuild, maar daarna is hij in slaap gevallen.
We merken op dit moment dat we hem heel duidelijk moeten begrenzen, en soms ook even moeten negeren als hij huilt.
Vandaag is hij overigens weer prima in z'n doen, hij begint ook steeds beter te snappen wat we bedoelen, en reageerd beter op correctie.
Het lastige is als je iets niet wil hebben, je dat niet aan hem uit kan leggen.
Als we bv met de boodschappen binnenkomen, wil hij daar ook gelijk wat van op gaan eten, en is hij echt heel boos en verdrietig als alles de koelkast ingaat, maar dat kan je dus nog niet uitleggen.
Hij zegt vandaag ook voor het eerst dankjewel en okee.
Het is echt een heerlijk ventje, hij wil alleen graag dat er gebeurd wat hij voor ogen heeft, maar ja, wie wil dat nu niet.
Morgen hopen we met de hele groep naar de Chineese muur te gaan, ja en daarna komt het eind echt in zicht van ons verblijf hier.
Het is hier nu prachtig weer, erg helder, zodat we in de verte na alle torens die we hier zien de bergen kunnen zien !
Groeten van ons.
zondag 10 mei 2009
plein van de hemelse vrede
Beste allemaal,
Hier weer een berichtje van ons, we hopen dat in Nederland alles goed gaat.
Zondag(gisteren dus), een voor ons vreemde zondag gehad, s'morgens met elkaar wat gelezen, en s'middags een eind door de stad wezen lopen.
Heel bijzonder dat je in zo'n stad totaal geen idee meer hebt dat het zondag is, omdat alles natuurlijk gewoon doorgaat, dat is een vreemde ervaring als je uit een dorp als Lunteren komt.
We zijn nog langs het enorme complex gelopen waar de olympische spelen zijn gehouden vorig jaar.
Gisteravond hebben we met elkaar een preek geluisterd van Ds.Klaasen uit Hedel, over de opwekking van Lazarus.
Dinand had wat preken gedownload, dat was wel fijn, je wordt dan even boven alle beslommeringen uitgetild, en je aandacht wordt gevestigd op het verlossingswerk van de Heere Jezus.
Vandaag zijn we naar het plein van de hemelse vrede geweest, heel indrukwekkend, eerst al de rit door de stad in een taxi, met al het verkeer wat je links en rechts voorbijscheurd.
Dan het grote plein, met het monument, de foto van Mao en het parlementsgebouw.
Ook hier waren we regelmatig het bekijken waard, verschillende mensen vroegen of ze met Jedidja of ons op de foto mochten, heel bijzonder om te evaren.
Chinezen zijn heel vriendelijk, maar gaan rustig voor je staan om een foto van jou en hen samen te maken, en vooral Jedidja is wel een keer of tien met anderen op de foto gegaan.
Mensen generen zich er echt niet voor dat gewoon te vragen, en dan niet in het engels, maar gewoon in het Chinees, ze maken dan het gebaar van foto maken.
Ook Jedidja wordt dan over haar haar gestreken, en over haar wangen geaaid, maar ze laat het zich toch aardig rustig gebeuren.
Het is niet te geloven dat je in zo'n wereldstad als Beijing, nog zo'n bezienswaardigheid bent als westerling.
Wat mij wel opvalt is dat de mensen ernorm vriendelijk tegen je zijn, ze lachen tegen je, regelmatig draaien ze zich om en zwaaien, of maken zomaar een foto van je.
Met Matthias gaat het goed, laat duidelijker zijn eigen willetje zien, en doet ondeugende dingen.
Hij is verzot op telefoons, computers en afstandsbedieningen, echt een jongetje zullen we maar zeggen.
En als we iets van hem afpakken, word hij boos, laat zich op de grond zakken en huilt dan even, maar lang duurt het eigenlijk nooit.
Bij verdriet laat hij zich nog steed goed troosten.
Op dit moment zitten ze allebei in bad, Matthias had net in bad gepoept, en Jedidja gilde moord en brand, toen ze de eerste bruine sigaren zag drijven !
We zijn nog in afwachting op bericht over ons paspoort, we horen het vandaag.
Zodra we wat weten zal ik het laten weten.
Het is overigens enorm fijn dat Arjen met ons mee wilde gaan, niet alleen voor het helpen met de comunicatie in het engels, maar ook met een heleboel andere dingen.
Jedidja zit regelmatig even bij hem op de kamer, dan heeft ze even de onverdeelde aandacht.
Het is echt geweldig dat hij dit voor ons wil doen !
Groeten van ons vieren !
Hier weer een berichtje van ons, we hopen dat in Nederland alles goed gaat.
Zondag(gisteren dus), een voor ons vreemde zondag gehad, s'morgens met elkaar wat gelezen, en s'middags een eind door de stad wezen lopen.
Heel bijzonder dat je in zo'n stad totaal geen idee meer hebt dat het zondag is, omdat alles natuurlijk gewoon doorgaat, dat is een vreemde ervaring als je uit een dorp als Lunteren komt.
We zijn nog langs het enorme complex gelopen waar de olympische spelen zijn gehouden vorig jaar.
Gisteravond hebben we met elkaar een preek geluisterd van Ds.Klaasen uit Hedel, over de opwekking van Lazarus.
Dinand had wat preken gedownload, dat was wel fijn, je wordt dan even boven alle beslommeringen uitgetild, en je aandacht wordt gevestigd op het verlossingswerk van de Heere Jezus.
Vandaag zijn we naar het plein van de hemelse vrede geweest, heel indrukwekkend, eerst al de rit door de stad in een taxi, met al het verkeer wat je links en rechts voorbijscheurd.
Dan het grote plein, met het monument, de foto van Mao en het parlementsgebouw.
Ook hier waren we regelmatig het bekijken waard, verschillende mensen vroegen of ze met Jedidja of ons op de foto mochten, heel bijzonder om te evaren.
Chinezen zijn heel vriendelijk, maar gaan rustig voor je staan om een foto van jou en hen samen te maken, en vooral Jedidja is wel een keer of tien met anderen op de foto gegaan.
Mensen generen zich er echt niet voor dat gewoon te vragen, en dan niet in het engels, maar gewoon in het Chinees, ze maken dan het gebaar van foto maken.
Ook Jedidja wordt dan over haar haar gestreken, en over haar wangen geaaid, maar ze laat het zich toch aardig rustig gebeuren.
Het is niet te geloven dat je in zo'n wereldstad als Beijing, nog zo'n bezienswaardigheid bent als westerling.
Wat mij wel opvalt is dat de mensen ernorm vriendelijk tegen je zijn, ze lachen tegen je, regelmatig draaien ze zich om en zwaaien, of maken zomaar een foto van je.
Met Matthias gaat het goed, laat duidelijker zijn eigen willetje zien, en doet ondeugende dingen.
Hij is verzot op telefoons, computers en afstandsbedieningen, echt een jongetje zullen we maar zeggen.
En als we iets van hem afpakken, word hij boos, laat zich op de grond zakken en huilt dan even, maar lang duurt het eigenlijk nooit.
Bij verdriet laat hij zich nog steed goed troosten.
Op dit moment zitten ze allebei in bad, Matthias had net in bad gepoept, en Jedidja gilde moord en brand, toen ze de eerste bruine sigaren zag drijven !
We zijn nog in afwachting op bericht over ons paspoort, we horen het vandaag.
Zodra we wat weten zal ik het laten weten.
Het is overigens enorm fijn dat Arjen met ons mee wilde gaan, niet alleen voor het helpen met de comunicatie in het engels, maar ook met een heleboel andere dingen.
Jedidja zit regelmatig even bij hem op de kamer, dan heeft ze even de onverdeelde aandacht.
Het is echt geweldig dat hij dit voor ons wil doen !
Groeten van ons vieren !
Abonneren op:
Posts (Atom)