vrijdag 8 mei 2009
enige tegenslag
Hallo allemaal,
Hier toch nog even een berichtje van ons, vanavond zouden we bij een lokaal restaurant gaan eten met onze gids, maar dat is onverwacht niet doorgegaan.
Zij kwam als afsluiting van de procedure,het paspoort van Matthias brengen, maar nu bleek dat zijn naam niet goed is geschreven, er stond Zhangjiang ipv Changjiang.
En omdat het paspoort een basisdocument is, moet dit nog veranderd worden, en daar het nu vrijdagavond is, kan er dit weekend niets meer worden gedaan.
Onze gids gaat het maandagmorgen direkt regelen, en dan vliegt zij als alles is gelukt, maandagavond naar Beijing om het paspoort te brengen.
Dinsdag hebben we nl. het paspoort nodig om het visum aan te kunnen vragen, en dat zal dan vrijdag klaar zijn.
Wij vliegen morgen wel gewoon terug naar Beijing, omdat onze documenten maandag in Beijing moeten zijn voor legalisatie bij het ministerie van Buitenlandese zaken.
Zo zie je maar weer dat er ontzettend snel een kink in kabel kan komen, want het is nu hopen en bidden dat het idd allemaal gaat lukken maandag, anders zal het waarschijlijk betekenen dat we een paar dagen langer in Beijing moeten blijven.
Niet dat dat een onoverkomelijk iets is, maar we zouden het wel heel jammer vinden.
Het blijft dus nog even spannend of alles op tijd gaat lukken.
Vandaag een fijne dag gehad, Matthias is vanavond voor het eerst zonder huilen in slaap gevallen, en dat is toch wel goed nieuws.
Groeten van ons !
Hier toch nog even een berichtje van ons, vanavond zouden we bij een lokaal restaurant gaan eten met onze gids, maar dat is onverwacht niet doorgegaan.
Zij kwam als afsluiting van de procedure,het paspoort van Matthias brengen, maar nu bleek dat zijn naam niet goed is geschreven, er stond Zhangjiang ipv Changjiang.
En omdat het paspoort een basisdocument is, moet dit nog veranderd worden, en daar het nu vrijdagavond is, kan er dit weekend niets meer worden gedaan.
Onze gids gaat het maandagmorgen direkt regelen, en dan vliegt zij als alles is gelukt, maandagavond naar Beijing om het paspoort te brengen.
Dinsdag hebben we nl. het paspoort nodig om het visum aan te kunnen vragen, en dat zal dan vrijdag klaar zijn.
Wij vliegen morgen wel gewoon terug naar Beijing, omdat onze documenten maandag in Beijing moeten zijn voor legalisatie bij het ministerie van Buitenlandese zaken.
Zo zie je maar weer dat er ontzettend snel een kink in kabel kan komen, want het is nu hopen en bidden dat het idd allemaal gaat lukken maandag, anders zal het waarschijlijk betekenen dat we een paar dagen langer in Beijing moeten blijven.
Niet dat dat een onoverkomelijk iets is, maar we zouden het wel heel jammer vinden.
Het blijft dus nog even spannend of alles op tijd gaat lukken.
Vandaag een fijne dag gehad, Matthias is vanavond voor het eerst zonder huilen in slaap gevallen, en dat is toch wel goed nieuws.
Groeten van ons !
donderdag 7 mei 2009
laatste dag Xi'an
Hallo allemaal,
Hier vast even een berichtje van vandaag, omdat ik niet weet of ik er vanmiddag of vanavond aan toe kom.
Vanavond gaan we nl. uit eten met onze gids, en het kan dan wel laat zijn voor we terugkomen en de kinderen op bed hebben.
Ik realiseerde me gisteren dat ik eigenlijk nog niet zoveel heb verteld over Matthias zijn schisis.
Voor degenen die dat niet weten: Matthias is geboren met een dubbelzijdige schisis (hazenlip)
We wisten toen we het voorstel kregen dat Matthias al een keer geopereerd was, er is toen nl. zijn lip gesloten, maar bij de overdracht hoorden we dat hij ook al voor de tweede keer is geopereerd, het gehemelte is toen gesloten.
Dit was een grote meevaller voor ons, omdat we er vanuit gingen dat hij in Nederland snel weer geopereerd zou moeten worden, omdat het sluiten van het gehemelte heel belangrijk is voor het komen tot spraak.
Maar nu blijkt dat dus al gebeurt te zijn.
Het lijkt ook of hij redelijke klanken kan maken, maar daar kan je nu natuurlijk nog niet heel veel over zeggen.
Wel is het zo dat hij ons nu, na vier dagen al behoorlijk na gaat praten, hij zegt o.a. papa, mama, Didja, bloem, hallo, kom maar,Ajen en auto.
We merken dat hij al veel meer woorden begrijpt dan hij op dit moment uitspreekt.
Op dit moment loopt hij over de gang van onze kamer naar Arjens kamer, waar Jedidja ook is
Hij loopt continu met zijn bezittingen onder zijn armen, bv een waterflesje, of zijn foto's die wij naar China hadden opgestuurd.
Als hij toevallig wat heeft gepakt wat niet mag van ons, laat hij het niet maar zo afpakken, en meestal smijt hij dan ook het andere wat hij in zijn handen heeft van zich af.
Maar zo'n boze periode duurt nooit langer dan een paar minuten.
Hij heeft heel lekker geslapen vanacht, tot 7.00 uur vanmorgen.
Zo, nu ga ik de koffers maar eens pakken, Arjen en Dinand gaan zo nog even met de kinderen de stad in, zodat ik dat even lekker op mijn gemakje kan doen.
Waarschijnlijk zal m'n volgende verhaaltje zijn vanuit Beijing, morgen om ongeveer 12.00 uur plaatselijke tijd hopen we daar weer aan te komen.
Vanmiddag krijgen we het paspoort van Matthias, en dan kunnen we hiervandaan.
Het zal wel raar zijn om Matthias mee te nemen uit de stad waar hij geboren is.
O,ja..., ik krijg net m'n eerste spontane kusje van Matthias, dat is natuurlijk ook wel het vermelden waard !
Liefs van ons allen.
Hier vast even een berichtje van vandaag, omdat ik niet weet of ik er vanmiddag of vanavond aan toe kom.
Vanavond gaan we nl. uit eten met onze gids, en het kan dan wel laat zijn voor we terugkomen en de kinderen op bed hebben.
Ik realiseerde me gisteren dat ik eigenlijk nog niet zoveel heb verteld over Matthias zijn schisis.
Voor degenen die dat niet weten: Matthias is geboren met een dubbelzijdige schisis (hazenlip)
We wisten toen we het voorstel kregen dat Matthias al een keer geopereerd was, er is toen nl. zijn lip gesloten, maar bij de overdracht hoorden we dat hij ook al voor de tweede keer is geopereerd, het gehemelte is toen gesloten.
Dit was een grote meevaller voor ons, omdat we er vanuit gingen dat hij in Nederland snel weer geopereerd zou moeten worden, omdat het sluiten van het gehemelte heel belangrijk is voor het komen tot spraak.
Maar nu blijkt dat dus al gebeurt te zijn.
Het lijkt ook of hij redelijke klanken kan maken, maar daar kan je nu natuurlijk nog niet heel veel over zeggen.
Wel is het zo dat hij ons nu, na vier dagen al behoorlijk na gaat praten, hij zegt o.a. papa, mama, Didja, bloem, hallo, kom maar,Ajen en auto.
We merken dat hij al veel meer woorden begrijpt dan hij op dit moment uitspreekt.
Op dit moment loopt hij over de gang van onze kamer naar Arjens kamer, waar Jedidja ook is
Hij loopt continu met zijn bezittingen onder zijn armen, bv een waterflesje, of zijn foto's die wij naar China hadden opgestuurd.
Als hij toevallig wat heeft gepakt wat niet mag van ons, laat hij het niet maar zo afpakken, en meestal smijt hij dan ook het andere wat hij in zijn handen heeft van zich af.
Maar zo'n boze periode duurt nooit langer dan een paar minuten.
Hij heeft heel lekker geslapen vanacht, tot 7.00 uur vanmorgen.
Zo, nu ga ik de koffers maar eens pakken, Arjen en Dinand gaan zo nog even met de kinderen de stad in, zodat ik dat even lekker op mijn gemakje kan doen.
Waarschijnlijk zal m'n volgende verhaaltje zijn vanuit Beijing, morgen om ongeveer 12.00 uur plaatselijke tijd hopen we daar weer aan te komen.
Vanmiddag krijgen we het paspoort van Matthias, en dan kunnen we hiervandaan.
Het zal wel raar zijn om Matthias mee te nemen uit de stad waar hij geboren is.
O,ja..., ik krijg net m'n eerste spontane kusje van Matthias, dat is natuurlijk ook wel het vermelden waard !
Liefs van ons allen.
Vrije dag
Hallo allemaal,
Wat leuk om jullie berichtjes te lezen, erg bemoedigend en fijn om zo toch contact met het thuisfront te houden.
Vandaag hebben we een rustige dag gehad, wat heel erg lekker was.
We hebben lekker geslapen vanacht, om kwart voor zeven werd Matthias wakker, en toen Jedidja natuurlijk ook.
Samen hebben ze toen tot 8 uur bij ons op bed gespeeld, allebei gek doen natuurljk.
Daarna op ons gemakje ontbeten en daarna een grote handwas gedaan, ja, ja, het valt niet altijd mee voor een moeder met een groot gezin !!
We hadden de was in het bad gedaan en zowel Jedidja als Matthias vonden het wel een goed idee om te helpen wassen, dus zaten ze allbei op hun knieën voor het bad, met de was te flodderen.
Daarna de stad in gegaan, het was erg warm, ik denk wel 30 graden, en er stond ook een warme wind.
Het lopen in zo'n stad is toch wel zeer overweldigend, wat een mensen, wat een verkeer, en wat een chaos.
We werden tweemaal aangesproken door een bedelaar, ook dat is iets wat wij niet zo vaak meemaken, mensen vinden het hier ook heel gewoon om je aan te raken, en spreken je aan in het chinees, en wijzen dan naar Matthias en Jedidja.
In Nederland zijn we het niet gewend om mensen aan te staren, maar hier nemen mensen echt de tijd om je uitgebreidt te bekijken.
Na wat inkopen te hebben gedaan, zijn we terug naar ons hotel gegaan, waar direct iemand bij de ingang staat om de deur voor je te openen, en te helpen met de buggy, en het eerste wat je dan hoort is: you ara welcome !
Heel bijzonder allemaal, je voelt je regelmatig bezwaard bij zoveel luxe en bereidheid om je te helpen, vooral als je de schrille contrasten hier tot je door laat dringen.
Matthias heeft vanavond voor het inslaap vallen weer flink gehuild, wil eigenlijk het liefst op bed zitten en spelen, maar dat kan natuurlijk niet.
Daarom leggen we hem neer, en dat lokt dan een huilbui uit, maar nog steeds vindt hij het heerlijk om getroost te worden, hij gaat dan steeds zachter huilen en valt in slaap.
Dit is eigenlijk iedere avond hetzelfde patroon, maar niet bijzonder lijkt mij.
Overdag is hij heel vrolijk, een echte lachebek, en in voor grapjes en stoeien.
Met Jedidja ging het ook heel goed vandaag, de gewenning komt op gang, ze vraagt minder aandacht dan de afgelopen dagen.
Morgen gaan we de koffers weer pakken, en morgenavond nog eten met onze gids bij een lokaal restaurant, als afsluiting van de procedure hier in Xi'an.
Nou, dit was het weer voor vandaag !!
Zaterdag hopen we terug te vliegen naar Beijing.
Liefs van ons allen !
Wat leuk om jullie berichtjes te lezen, erg bemoedigend en fijn om zo toch contact met het thuisfront te houden.
Vandaag hebben we een rustige dag gehad, wat heel erg lekker was.
We hebben lekker geslapen vanacht, om kwart voor zeven werd Matthias wakker, en toen Jedidja natuurlijk ook.
Samen hebben ze toen tot 8 uur bij ons op bed gespeeld, allebei gek doen natuurljk.
Daarna op ons gemakje ontbeten en daarna een grote handwas gedaan, ja, ja, het valt niet altijd mee voor een moeder met een groot gezin !!
We hadden de was in het bad gedaan en zowel Jedidja als Matthias vonden het wel een goed idee om te helpen wassen, dus zaten ze allbei op hun knieën voor het bad, met de was te flodderen.
Daarna de stad in gegaan, het was erg warm, ik denk wel 30 graden, en er stond ook een warme wind.
Het lopen in zo'n stad is toch wel zeer overweldigend, wat een mensen, wat een verkeer, en wat een chaos.
We werden tweemaal aangesproken door een bedelaar, ook dat is iets wat wij niet zo vaak meemaken, mensen vinden het hier ook heel gewoon om je aan te raken, en spreken je aan in het chinees, en wijzen dan naar Matthias en Jedidja.
In Nederland zijn we het niet gewend om mensen aan te staren, maar hier nemen mensen echt de tijd om je uitgebreidt te bekijken.
Na wat inkopen te hebben gedaan, zijn we terug naar ons hotel gegaan, waar direct iemand bij de ingang staat om de deur voor je te openen, en te helpen met de buggy, en het eerste wat je dan hoort is: you ara welcome !
Heel bijzonder allemaal, je voelt je regelmatig bezwaard bij zoveel luxe en bereidheid om je te helpen, vooral als je de schrille contrasten hier tot je door laat dringen.
Matthias heeft vanavond voor het inslaap vallen weer flink gehuild, wil eigenlijk het liefst op bed zitten en spelen, maar dat kan natuurlijk niet.
Daarom leggen we hem neer, en dat lokt dan een huilbui uit, maar nog steeds vindt hij het heerlijk om getroost te worden, hij gaat dan steeds zachter huilen en valt in slaap.
Dit is eigenlijk iedere avond hetzelfde patroon, maar niet bijzonder lijkt mij.
Overdag is hij heel vrolijk, een echte lachebek, en in voor grapjes en stoeien.
Met Jedidja ging het ook heel goed vandaag, de gewenning komt op gang, ze vraagt minder aandacht dan de afgelopen dagen.
Morgen gaan we de koffers weer pakken, en morgenavond nog eten met onze gids bij een lokaal restaurant, als afsluiting van de procedure hier in Xi'an.
Nou, dit was het weer voor vandaag !!
Zaterdag hopen we terug te vliegen naar Beijing.
Liefs van ons allen !
woensdag 6 mei 2009
Abonneren op:
Posts (Atom)