Lieve allemaal,
We hebben goed nieuws over het paspoort van Matthias, het is gisteravond hier naar Beijing toegevlogen met een vrachtvlucht, en door onze gids hier van het vliegveld gehaald.
Vandaag is de gids met alle documenten van de Nederlandese adoptieouders die hier nu zitten naar de Nederlandese ambasade om het uitreisvisum voor de kinderen te regelen, zodat we zaterdag met kinderen het land uit mogen.
Zoals het er nu uitziet hopen we dus zaterdag om 18.30 uur op Schiphol aan te komen.
Met Matthias ging het vanacht wat minder, hij heeft heel veel gehuild !
Wat het nu precies was daar zijn we nog niet helemaal uit, het was denk ik voor een deel echt verdriet of angst, maar ook was hij echt zijn grenzen aan het verkennen.
Als hij erg overstuur was haalden we hem bij ons in bed, maar ook daar liet hij zich moeilijk troosten, en als hij weer stil was ging hij kletsen en van het bed af.
Daarna om 5.30 uur toch maar weer in zijn eigen bed gedaan, toen heeft hij nog even gehuild, maar daarna is hij in slaap gevallen.
We merken op dit moment dat we hem heel duidelijk moeten begrenzen, en soms ook even moeten negeren als hij huilt.
Vandaag is hij overigens weer prima in z'n doen, hij begint ook steeds beter te snappen wat we bedoelen, en reageerd beter op correctie.
Het lastige is als je iets niet wil hebben, je dat niet aan hem uit kan leggen.
Als we bv met de boodschappen binnenkomen, wil hij daar ook gelijk wat van op gaan eten, en is hij echt heel boos en verdrietig als alles de koelkast ingaat, maar dat kan je dus nog niet uitleggen.
Hij zegt vandaag ook voor het eerst dankjewel en okee.
Het is echt een heerlijk ventje, hij wil alleen graag dat er gebeurd wat hij voor ogen heeft, maar ja, wie wil dat nu niet.
Morgen hopen we met de hele groep naar de Chineese muur te gaan, ja en daarna komt het eind echt in zicht van ons verblijf hier.
Het is hier nu prachtig weer, erg helder, zodat we in de verte na alle torens die we hier zien de bergen kunnen zien !
Groeten van ons.
maandag 11 mei 2009
zondag 10 mei 2009
plein van de hemelse vrede
Beste allemaal,
Hier weer een berichtje van ons, we hopen dat in Nederland alles goed gaat.
Zondag(gisteren dus), een voor ons vreemde zondag gehad, s'morgens met elkaar wat gelezen, en s'middags een eind door de stad wezen lopen.
Heel bijzonder dat je in zo'n stad totaal geen idee meer hebt dat het zondag is, omdat alles natuurlijk gewoon doorgaat, dat is een vreemde ervaring als je uit een dorp als Lunteren komt.
We zijn nog langs het enorme complex gelopen waar de olympische spelen zijn gehouden vorig jaar.
Gisteravond hebben we met elkaar een preek geluisterd van Ds.Klaasen uit Hedel, over de opwekking van Lazarus.
Dinand had wat preken gedownload, dat was wel fijn, je wordt dan even boven alle beslommeringen uitgetild, en je aandacht wordt gevestigd op het verlossingswerk van de Heere Jezus.
Vandaag zijn we naar het plein van de hemelse vrede geweest, heel indrukwekkend, eerst al de rit door de stad in een taxi, met al het verkeer wat je links en rechts voorbijscheurd.
Dan het grote plein, met het monument, de foto van Mao en het parlementsgebouw.
Ook hier waren we regelmatig het bekijken waard, verschillende mensen vroegen of ze met Jedidja of ons op de foto mochten, heel bijzonder om te evaren.
Chinezen zijn heel vriendelijk, maar gaan rustig voor je staan om een foto van jou en hen samen te maken, en vooral Jedidja is wel een keer of tien met anderen op de foto gegaan.
Mensen generen zich er echt niet voor dat gewoon te vragen, en dan niet in het engels, maar gewoon in het Chinees, ze maken dan het gebaar van foto maken.
Ook Jedidja wordt dan over haar haar gestreken, en over haar wangen geaaid, maar ze laat het zich toch aardig rustig gebeuren.
Het is niet te geloven dat je in zo'n wereldstad als Beijing, nog zo'n bezienswaardigheid bent als westerling.
Wat mij wel opvalt is dat de mensen ernorm vriendelijk tegen je zijn, ze lachen tegen je, regelmatig draaien ze zich om en zwaaien, of maken zomaar een foto van je.
Met Matthias gaat het goed, laat duidelijker zijn eigen willetje zien, en doet ondeugende dingen.
Hij is verzot op telefoons, computers en afstandsbedieningen, echt een jongetje zullen we maar zeggen.
En als we iets van hem afpakken, word hij boos, laat zich op de grond zakken en huilt dan even, maar lang duurt het eigenlijk nooit.
Bij verdriet laat hij zich nog steed goed troosten.
Op dit moment zitten ze allebei in bad, Matthias had net in bad gepoept, en Jedidja gilde moord en brand, toen ze de eerste bruine sigaren zag drijven !
We zijn nog in afwachting op bericht over ons paspoort, we horen het vandaag.
Zodra we wat weten zal ik het laten weten.
Het is overigens enorm fijn dat Arjen met ons mee wilde gaan, niet alleen voor het helpen met de comunicatie in het engels, maar ook met een heleboel andere dingen.
Jedidja zit regelmatig even bij hem op de kamer, dan heeft ze even de onverdeelde aandacht.
Het is echt geweldig dat hij dit voor ons wil doen !
Groeten van ons vieren !
Hier weer een berichtje van ons, we hopen dat in Nederland alles goed gaat.
Zondag(gisteren dus), een voor ons vreemde zondag gehad, s'morgens met elkaar wat gelezen, en s'middags een eind door de stad wezen lopen.
Heel bijzonder dat je in zo'n stad totaal geen idee meer hebt dat het zondag is, omdat alles natuurlijk gewoon doorgaat, dat is een vreemde ervaring als je uit een dorp als Lunteren komt.
We zijn nog langs het enorme complex gelopen waar de olympische spelen zijn gehouden vorig jaar.
Gisteravond hebben we met elkaar een preek geluisterd van Ds.Klaasen uit Hedel, over de opwekking van Lazarus.
Dinand had wat preken gedownload, dat was wel fijn, je wordt dan even boven alle beslommeringen uitgetild, en je aandacht wordt gevestigd op het verlossingswerk van de Heere Jezus.
Vandaag zijn we naar het plein van de hemelse vrede geweest, heel indrukwekkend, eerst al de rit door de stad in een taxi, met al het verkeer wat je links en rechts voorbijscheurd.
Dan het grote plein, met het monument, de foto van Mao en het parlementsgebouw.
Ook hier waren we regelmatig het bekijken waard, verschillende mensen vroegen of ze met Jedidja of ons op de foto mochten, heel bijzonder om te evaren.
Chinezen zijn heel vriendelijk, maar gaan rustig voor je staan om een foto van jou en hen samen te maken, en vooral Jedidja is wel een keer of tien met anderen op de foto gegaan.
Mensen generen zich er echt niet voor dat gewoon te vragen, en dan niet in het engels, maar gewoon in het Chinees, ze maken dan het gebaar van foto maken.
Ook Jedidja wordt dan over haar haar gestreken, en over haar wangen geaaid, maar ze laat het zich toch aardig rustig gebeuren.
Het is niet te geloven dat je in zo'n wereldstad als Beijing, nog zo'n bezienswaardigheid bent als westerling.
Wat mij wel opvalt is dat de mensen ernorm vriendelijk tegen je zijn, ze lachen tegen je, regelmatig draaien ze zich om en zwaaien, of maken zomaar een foto van je.
Met Matthias gaat het goed, laat duidelijker zijn eigen willetje zien, en doet ondeugende dingen.
Hij is verzot op telefoons, computers en afstandsbedieningen, echt een jongetje zullen we maar zeggen.
En als we iets van hem afpakken, word hij boos, laat zich op de grond zakken en huilt dan even, maar lang duurt het eigenlijk nooit.
Bij verdriet laat hij zich nog steed goed troosten.
Op dit moment zitten ze allebei in bad, Matthias had net in bad gepoept, en Jedidja gilde moord en brand, toen ze de eerste bruine sigaren zag drijven !
We zijn nog in afwachting op bericht over ons paspoort, we horen het vandaag.
Zodra we wat weten zal ik het laten weten.
Het is overigens enorm fijn dat Arjen met ons mee wilde gaan, niet alleen voor het helpen met de comunicatie in het engels, maar ook met een heleboel andere dingen.
Jedidja zit regelmatig even bij hem op de kamer, dan heeft ze even de onverdeelde aandacht.
Het is echt geweldig dat hij dit voor ons wil doen !
Groeten van ons vieren !
zaterdag 9 mei 2009
Terug in Beijing
Lieve allemaal,
Hier zijn we dan weer.
Vandaag weer teruggevlogen naar Beijing, vroeg dag voor ons vanmorgen, kwart voor zes opgestaan, en om acht uur op weg naar het vliegveld, we moesten om 10.40 gaan vliegen.
Ann onze gids heeft ons geholpen met inchekken, omdat dit moest op de officiele adoptiepapieren van Matthias, omdat we nu dus nog geen paspoort hebben.
Alles gelukkig goed gegaan, goede vlucht gehad, weinig turbulentie en Jedidja heeft de hele vlucht geslapen.
Het was wel heel vreemd om Matthias nu echt van zijn geboortegrond los te maken, op zo'n moment besef je weer hoe definitief het ook voor hem is.
Hij deed het trouwens uitstekend tijdens de vlucht, leek nergens last van te hebben, was vrolijk en bleef goed in zijn stoel zitten.
Wel drie keer in zijn broek gepoept vandaag (erg handig op het vliegveld verschonen), maar goed dat mag de pret niet drukken.
Toen we hier in Beijing aankwamen, zijn ze gelijk alletwee in bad gegaan hebben een tijd lekker zitten kakelen met elkaar, de een Chinees en de ander Nederlands, maar ze lijken elkaar prima te verstaan.
En op dit moment slapen ze als roosjes !
We zitten in een heerlijk hotel, het is een kamer zo groot als onze eigen kamer en keuken bij elkaar, dus heel veel ruimte.
Het is een nieuw hotel, gebouwd voor de olympische spelen in 2008, en werkelijk ontzettend luxe.
Het is absoluut prettig met twee kinderen, maar het is ook heel bitter als je de tegenstelling met zoveel armoede ervaart.
Morgen gaan we proberen om een beetje zondag te vieren zoals we dat gewend zijn, we gaan proberen live mee te luisteren met onze gemeente in Lunteren.
Vandaag hebben we alle documenten al in moeten leveren bij onze gids hier, zij gaat maandag naar het ministerie voor legalisatie, en dinsdag gaat zij het visum regelen.
Onze gids heeft vandaag ook gezegd dat we ons geen zorgen hoeven te maken over het paspoort, want zij gaat er helemaal van uit dat alles op tijd klaar komt.
Waarschijnlijk wordt het maandagavond overgevlogen naar hier, en kan de gids er dinsdagmorgen meer naar de ambasade voor het visum.
We zitten hier nu met alle adoptiegezinnen uit Nederland op dezelfde gang, dus dat is wel gezellig.
Met Matthias gaat het nog steeds prima, hij is heel aanhankelijk, wil graag bij je op schoot, en heeft weinig gehuild.
Hij is ontzettend vrolijk, loopt met van alles en nog wat rond, en wil je graag helpen.
Vanmorgen toen ik me aan het aankleden was, haalde hij mijn schoenen op en zette ze voor mijn voeten.
Hij doet graag spelletjes, zoals kiekeboe, en hij daagt je af en toe enorm uit om hem te pakken.
Kortom, het gaat nog steeds boven verwachting, ook met Jedidja trouwens, ze begint er echt een beetje aan te wennen dat ze niet altijd meer de eerste is die aandacht krijgt, en ze wil ook graag knuffelen met Matthias.
Nou dit was een impressie van vandaag, jullie allen een goed weekend gewenst en een fijne zondag !
Groeten van ons !
Hier zijn we dan weer.
Vandaag weer teruggevlogen naar Beijing, vroeg dag voor ons vanmorgen, kwart voor zes opgestaan, en om acht uur op weg naar het vliegveld, we moesten om 10.40 gaan vliegen.
Ann onze gids heeft ons geholpen met inchekken, omdat dit moest op de officiele adoptiepapieren van Matthias, omdat we nu dus nog geen paspoort hebben.
Alles gelukkig goed gegaan, goede vlucht gehad, weinig turbulentie en Jedidja heeft de hele vlucht geslapen.
Het was wel heel vreemd om Matthias nu echt van zijn geboortegrond los te maken, op zo'n moment besef je weer hoe definitief het ook voor hem is.
Hij deed het trouwens uitstekend tijdens de vlucht, leek nergens last van te hebben, was vrolijk en bleef goed in zijn stoel zitten.
Wel drie keer in zijn broek gepoept vandaag (erg handig op het vliegveld verschonen), maar goed dat mag de pret niet drukken.
Toen we hier in Beijing aankwamen, zijn ze gelijk alletwee in bad gegaan hebben een tijd lekker zitten kakelen met elkaar, de een Chinees en de ander Nederlands, maar ze lijken elkaar prima te verstaan.
En op dit moment slapen ze als roosjes !
We zitten in een heerlijk hotel, het is een kamer zo groot als onze eigen kamer en keuken bij elkaar, dus heel veel ruimte.
Het is een nieuw hotel, gebouwd voor de olympische spelen in 2008, en werkelijk ontzettend luxe.
Het is absoluut prettig met twee kinderen, maar het is ook heel bitter als je de tegenstelling met zoveel armoede ervaart.
Morgen gaan we proberen om een beetje zondag te vieren zoals we dat gewend zijn, we gaan proberen live mee te luisteren met onze gemeente in Lunteren.
Vandaag hebben we alle documenten al in moeten leveren bij onze gids hier, zij gaat maandag naar het ministerie voor legalisatie, en dinsdag gaat zij het visum regelen.
Onze gids heeft vandaag ook gezegd dat we ons geen zorgen hoeven te maken over het paspoort, want zij gaat er helemaal van uit dat alles op tijd klaar komt.
Waarschijnlijk wordt het maandagavond overgevlogen naar hier, en kan de gids er dinsdagmorgen meer naar de ambasade voor het visum.
We zitten hier nu met alle adoptiegezinnen uit Nederland op dezelfde gang, dus dat is wel gezellig.
Met Matthias gaat het nog steeds prima, hij is heel aanhankelijk, wil graag bij je op schoot, en heeft weinig gehuild.
Hij is ontzettend vrolijk, loopt met van alles en nog wat rond, en wil je graag helpen.
Vanmorgen toen ik me aan het aankleden was, haalde hij mijn schoenen op en zette ze voor mijn voeten.
Hij doet graag spelletjes, zoals kiekeboe, en hij daagt je af en toe enorm uit om hem te pakken.
Kortom, het gaat nog steeds boven verwachting, ook met Jedidja trouwens, ze begint er echt een beetje aan te wennen dat ze niet altijd meer de eerste is die aandacht krijgt, en ze wil ook graag knuffelen met Matthias.
Nou dit was een impressie van vandaag, jullie allen een goed weekend gewenst en een fijne zondag !
Groeten van ons !
Abonneren op:
Posts (Atom)